Κάποιες φορές απλά εύχομαι να ήμουν και πάλι δέκα χρονών.

Μικρός, αθώο μυαλό, άπραχτος και ανίκανος. Να περιμένω με ανυπομονησία τις γιορτές να πάρω το δώρο που ζήτησα, το δώρο που πίστευα ότι αξίζω να έχω.  Κι αυτός τσακιζόταν να το βρεί!

Κι όμως πέρασαν δώδεκα χρόνια απο τότε και εγώ ακόμη εκεί! Άπραχτος και ανίκανος. Να περιμένω πάλι εκείνο το δώρο! Το μόνο που έχει αλλάξει είναι η αθωότητα.

Ήθελα να ζώ σε ένα παραμυθόκοσμο όπως και στις παιδικές ταινίες. Μακριά απο κακούς ανθρώπους, εκεί που το καλό και η αγάπη του κόσμου νικά! Εκεί που υπάρχει μόνο φαντασία, φουσκάλες στον αέρα και μαγική χρυσόσκονη. Σαν τη χώρα του Ποτέ! Πολλές φορές προσπαθώ να μπώ σε αυτό το κόσμο αλλά πάντα καταλήγω αλλου.

Φτάσαμε στη τελευταία ημέρα του χρόνου και δεν έχει αλλάξει τίποτα απ΄ τη πρώτη.

Τι πράγμα;

Resolutions?

Τί εννοείς;

Όπως τα φέρει και αυτός. Όπως έφερε και το 08. Πολλά!

Πολλά καλά να θυμάμαι, να νοσταλγώ. Και άλλα κακά που προσπαθώ ακόμη να σβήσω!

Με βρήκα εκεί που με είχα χάσει, ανοίχτηκα, είδα, έμαθα, ένιωσα, αγάπησα, έζησα. Μα παρέμεινα στάσιμος και μόνος. Έχασα τη μπάλα πολλές φορές, απέτυχα και έπαψα να προσπαθώ. Γιατί απλά χάθηκαν και οι ελπίδες.

5 4 3 2 1…

Απόψε η νέα χρονιά θα με βρεί με τους δικούς μου ανθρώπους. Χαρούμενα!

Κι ύστερα μίζερα θα πάμε για ύπνο. Και το επόμενο πρωί, φρέσκα, ξεκούραστα, γεμάτοι ζωή θα περπατήσουμε τη νέα χρονιά! Με μπόλικη όρεξη για ζωή, περιπέτεια και χώρο! Χώρο για άλλον έναν!

New Year’s resolutions?

Be well in all the way!

Καλή Χρονιά!

Τις τελευταίες μέρες έχουν γίνει πολλά!
Πολλά αλλά όχι με μένα, με άλλα πρόσωπα.
Πρόσωπα αγαπημένα, πρόσωπα κοντά μου που αγαπώ σαν αδέρφια μου.
Αδερφό δεν είχα ποτέ μου.
Ποτέ μέχρι το Μάη του 2007, τότε είχαμε γνωριστεί.
Γνωριστήκαμε αλλά δεν είχαμε και πολλά – πολλά μέχρι που δέσαμε.
Δέσιμο σαν να είναι εγώ!
Εγώ που τον πονάω όσο τίποτα και με ενδιαφέρει να είναι καλά. Πολλές φορές είναι υπερευαίσθητος δίνοντας μου περισσότερο την ανάγκη να τον προστατεύω!
Μετά απ’ όλα αυτά που περάσαμε (γιατί τα περνάμε μαζί δυστυχώς ή ευτυχώς!), απορώ αν πραγματικά ζούμε!
Κουράζουμε τους εαυτούς μας για τους άλλους!
Για να κερδίζουμε πόνο.
Αξίζει όντως να πονάμε για αυτούς;
Γι αυτούς που δεν έδωσαν τίποτα!
Που δεν προσπάθησαν;
Θλιμμένα Χριστούγεννα του κεφαλιού μας!
Για να ευχαριστήσω αυτούς που θα βγουν και θα πιουν και θα περάσουν καλά.
Και εμείς εκεί..
Τι κι αν σου λεω τις αλήθειες που πονάνε κατάμουτρα για να μην πληγώνεσαι άλλο!
Δεν αλλάζεις. Δεν γυρνάς πλάτες, δεν κουράζεσαι και δεν τα παρατάς.
Μα εγώ έμαθα πως ο επιμένων δεν νικά! Απλά πληγώνεται, κουράζεται και πέφτει!
Πέφτει και εκεί σταματά.
Σηκώθηκες ήδη αρκετές φορές. Δεν σε παίρνει άλλο.
Aπλά κλίσε τα μάτια σου. Πάρε μια βαθιά αναπνοή και ξεκουράσου!

Γιατί όπως λεει και το τραγούδι.. ‘we all tried so hard to remember the way it feels to be alive, the day that he first met her, but something’s gotta change, things cannot stay the same. You make me think of someone wonderful, but I can’t place her. I wake up every morning wishing one more time to face her, but something’s gotta change, ιt must be rearranged… ‘ (Maroon 5 - Goodnight)

Ένα άλλο αγαπημένο για σένα!

I love the last part

τελικά στο youtube όλα υπάρχουν!

Update: Πληροφορήθηκα ότι το τραγουδάκι έπαιξε στο Cafe Royal το βράδυ το γεννεθλίων μου, αλλά προφανώς εκούφανε με η βότκα γιατί δεν το θυμάμε καθόλου!

σας λέει κάτι αυτό;

αυτό ίσως;

μου το είχε πεί κάποιος θυμάμε! well its true! can’t wait!

______________________

PLUS

κατέβασα το Google Chrome Browser (εδώ) και είναι εκπληκτικό!

κάντε klick για περισότερες πληροφορίες!

Φέτος τα Χριστούγεννα πέρασα ωραία!

Έμεινα σπίτι. Είδα λίγο τα ξαδέλφια μου το μεσημέρι, λίγο τους φίλους το απόγευμα και το βράδυ στο σπίτι οικογενειακά.

Δεν πήγα στη κράτηση του club, ούτε καν για ποτό πιο νωρίς.

Έπαιξα χαρτιά με τη μάνα μου και τα αδέρφια μου, μετά παντομίμα, και διάφορα άλλα επιτραπέζια.

Όλα μπροστά στο τζάκι, με χαλαρή γιορταστική μουσική, με τις φωνές των μωρών απ’ το διπλανό δωμάτιο και κρασάκι!

Μπόλικο κρασί.

Που όμως εγώ δεν γεύτηκα! Έπινα (πάλι) χαμομήλι με μέλι και λεμόνι.

Όχι γιατί δεν πίνω! Αλλά γιατί έχω πονόλαιμο! Πίνω παστίλιες λαιμού και πρόπολη.

Φέτος τα Χριστούγεννα τα πέρασα with the near ones.. μακριά από πήχτρα κόσμο σε clubs. Όχι γιατί τα σνομπάρω. Απλά τις συγκεκριμένες μέρες ξέρεις πως είναι αδύνατο. να κινηθείς απ’ τη πολυκοσμία Διασκέδαση 0.

Φέτος τα Χριστούγεννα κοιμήθηκα στις 23:00.

Σήμερα ξεκουράστηκα ακόμη περισσότερο. Μετά από 12ωρο ύπνο. Βγήκα πάλι με τους φίλους μου και θα ξαναβγώ απόψε.

Αύριο θα περάσω ακόμη πιο καλά! Αύριο θα είμαι με τους dear ones. Και ελπίζω και για μένα μπόλικο κρασί!

Λευκό

Γλυκό

Όπως μ’ αρέσει!

Γιατί ακόμη και μένοντας μέσα, μπορείς να περάσεις τέλεια!

Πάνε είδη 6 χρόνια απο σήμερα.
Φίλε να είσαι καλά εκεί πάνω!

Watch out
Look around
Something’s coming
Coming to town

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Κανονικά θα έγραφα ένα ποιήμα. Στα κυπριακά!
Είχα έμπνευση χθές το βράδι όταν ξάπλωσα και το είχα γράψει στο word του κινητού. Μετά το έστειλα με bluetooth στο laptop.

Σήμερα το laptop μου δεν ανάβει. Μάλλον ο φορτιστής!

Μόλις πριν λίγο έσβησε και το τηλέφωνο μου. 2 μηνών ολοκαίνουριο ΝΟΚΙΑ. Μπαταρία γεμάτη αλλά δεν ανάβει!

Έτσι λοιπόν, δέν θα γράψω το ποιήμα.  Γιατί δεν το θυμάμαι. Ήταν για το 11Ε.

Oh well.. Φτάνει που έχουμε την υγεία μας! και φτάσαμε να ζήσουμε και αυτά τα Χριστούγεννα, σωστα;

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ <3

Update!

ThanksToLefty,NokiaWorksSoIwillPostThePoem
Immediatelly.

For 11Ε

” είδα σε τζιαί επετάρησεν
άνοιξεν η καρκιά μου,
που μόλις σε αντίκρισα
εφύαν τα λογικά μου.

Εθόρουν τα σχιλούθκια σου
έτσι που εν σουφρωμένα,
τζιαί σκέφτηκα μιτά μου πως,
εν νά ‘ναι τερκασμένα.

Τα μάθκια σου καφέ γλυτζιά
εθόρουν κάθε λίο,
τζιαί ενόμιζες πως το ‘καμνα
τάχα μου για αστείο.

Τη θέση σου εταράξασιν
δκιό φαουσιασμένες*,
που ούλλο νάζι τζιαί κακό
κάμνουν τες προκομένες!

Ίσως να φταίει το υψόμετρο,
ίσως τζ’ η αϋπνία,
μα που να κλείσουν τα μάθκια μου
με έτσι οπτασία;

Εφόρες μαύρο τζήν στενό,
τζιαί μαύρο παπουτσούδιν,
κάτι καρό που πάνω σου
τζιαί σκούρο παλτουδούιν.

Η μέση σου ήταν τέλεια,
όπως το δαχτυλίδι,
ούτε πασχιά, ούτε παστή,
τέλειο μπιχλιμπίδι.

Τζιαι το μαλλί κατάμαυρο
μπούκλα αγριεμένη,
να σχιουμαλίζω μέσ’ τα ‘γκάλια μου
σαν είσαι εσού ππεμένη!

Τζιαι το αποκορύφωμα,
πράμα που φκάλει μάτι,
ο κρίκκος πα’ στη μούττη σου,
μάυρος κατράς, αγκάθιν!

Ήσουν που τα πιο τέλεια,
που είδα στη ζωή μου,
μα ύστερας που τη Λάρνακα,
έλυσεν η ψυσχιή μου.

Να ‘σαι καλά, χαρούμενα
να κάμεις τις γιορτές σου,
τζιαι αν τύχει τζιαι συντύσχιεις μου
διώ σου τις ευτζιές μου!”

*δύο αεροσυνοδοί που μετακίνησαν δύο φορές κάποια ατομα
γιατί οι θέσεις 11Ε και 10Δ δώθηκαν σε τέσσερα άτομα!

Παρακαλείται το άτομο της πτήσης CY346 από Heathrow – Λάρνακα στις 20.12.08 στις 14.30, με 2 ώρες καθυστέρηση, που καθόσουν στη θέση 11Ε σε Airbus A320 να επικοινωνήσεις μαζί μου το συντομότερο!

Άλααα!

Well maybe there’s a god above, but all I’ve ever learned from love, was how to shoot somebody who’d out drew ya, and it’s not a cry that you hear at night, It’s not somebody who’s seen the light, It’s a cold and it’s a broken hallelujah
[ A song by Leonard Cohen, notably covered by John Cale, Jeff Buckley, Rufus Wainwright and Alexandra Burke amongst others]

Wake up in a funky cheap hotel.
Go dance in the rain.

Εφύαν όλοι τζιαι εμείναμε μόνοι μας.
Τέλεια μόνοι μας!
Αυριο φεύκω τζιαι γω φυσικά αλλά, I don’t feel like goin.. not yet.. εν ξέρω, εν είμαι στη φάση του να πάω κόμα.
Τελευταία παιρνώ πολλά ωραία. Με τους φίλους μου! I’m gonna miss London. ( Θα λείπω για ένα μήνα)

Σήμερα εσηκώστικα έκαμα το σπίτι γυαλί, (μιας και λείπουν τζιαι οι άλλοι τζιαι έν εσχει τρόπο να λερωθεί σε μιά νύχτα [ξέροντας με]).
Έκαμα κάτι δουλειές που είχα έξω, τζιαι τωρά ΤΜF μέχρι να πεθάνω που πλήξη.

Τί θελω τα Χριστούγεννα;
Τί τα θέλω τα Χριστούγεννα;

Χριστούγεννα = αφορμή για περισσότερα  αχρείαστα έξοδα. Έκαμα τζιαι εγώ αλλά όι τραγικά.

Φέτος θέλω ένα inside feeling with butterflies and bubbles! Να κόψει το λαιμό του να μου έβρει (St Nick).
Όσους ξέρω που έχουν περνούν τέλεια.
Αντέχω να το πιάσω πρωτοχρονιά.
Έν με πειράζει να μήν το έχω απο τη μέρα των Χριστουγέννων.

Χριστούγεννα = Mary’s boy Jesus Christ was Born… Φιλίες, έρωτες, αγάπες, οικογένεια.

Και όποιος αντέξει!

And so this is Christmas… I hope you have fun

Αφιερωμένο!

When your friends are near but you are away. A feeling of emptiness fulfills your heart.  An outsider shivers in your arms when you need that warm light love. Wake them up. Tell them how you feel. Let them lead you to your waken dream. You ‘ve lived your life in a sad, dark box. Now find some light from the tiny broken tear. Let them lead you to your dream, your only true awaken dream.
You move your fingers in those hair, you laugh and shout in the air. Shout out loud. Let them do. Let them show you how to.
Awake your dream and let them uncover, the true friend you usually cover.
He thinks about you every day… He blames himself for walking away.
Live your own life… not the others.
Complete the sky with the stars you own, and send the fallen to the unknown.  Collect the pieces to the start. Remove the destroyed away and bring some fresh new parts on its way. Make it glittered to the start. Make a move ahead and never back!
You always open your heart to me like I know what you actually mean. Never use the word past again. Never think of that ever!
Never cause your heart go down. Never leave yourself alone.
That is the life you are forced to animate. That is the way you ‘ve chosen to remain.
Alter your ways, amend your all, and pure your heart for something more…! Find your way…

________________________

“I am alone at a crossroads
I’m not at home, in my own home
and I tried and tried
To say what’s on my mind
You should have known

Now I’m done believing you
You don’t know what I’m feeling
I’m more than what, you made of me
I followed the voice
you gave to me
But now I gotta find

My own…”