Τις τελευταίες μέρες απλά βουρώ!

Τα μαθήματα που πολληνίσκουν αντί να λλιανίσκουν!

Τα φιλικά που όσον νά ‘ναι έν αντέχεις μακριά τους!

Τα προσωπικά που πλέον έρκουνται πάντα τελευταία αλλά δεν παύουν να είναι σημαντικά!

Εμένα που έν ξέρω που να πάω να σταθώ!

Μέχρι το Μάη!

Υπομονή!

Are Made Of This..

Θέλω μόνο εσένα. Ακούς..; Να σε πάρω και να κοιμηθούμε αγκαλιά! Να σε κρατάω σφικτά… και να μην με νοιάζει για τίποτα άλλο!

‘Cause even though I’m not alone…

I am lonely!

Μια φίλη μου με ρώτησε χθες, ‘αν κάποτε θα είμαι εντελώς καλά.’ Γιατί είχαν γίνει αρκετά.  Περασμένα όπως και να έχει τώρα.. αλλά σε κάποιους τομείς δεν είμαι εντελώς καλά και το παραδέχομαι. Απλά όταν κάτι μπει στο μυαλό, δεν φεύγει τόσο εύκολα!  Πριν φύγει μου έστειλε ένα email. Απλό και αυθεντικό.

Διαβάστε το!

Το Τρένο της Ζωής

Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα βιβλίο, το οποίο παρομοίαζε τη ζωή με ένα ταξίδι με το τρένο.

Ένα πολύ ενδιαφέρον έργο.

Η ζωή είναι σαν ένα ταξίδι με το τρένο.

Επιβιβάζεσαι συχνά και αποβιβάζεσαι, υπάρχουν ατυχήματα, σε μερικές στάσεις ευχάριστες εκπλήξεις και βαθιά λύπη σε άλλες.

Όταν γεννιόμαστε και επιβιβαζόμαστε στο τρένο, συναντάμε ανθρώπους, για τους οποίους πιστεύουμε ότι θα μας συνοδεύουν σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού: τους γονείς μας.

Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Αποβιβάζονται σε κάποια στάση και μας αφήνουν χωρίς την αγάπη, τη στοργή, τη φιλία και τη συντροφιά τους.

Ωστόσο επιβιβάζονται άλλα  άτομα, που θα αποδειχθούν πολύ σημαντικά για μας.

Είναι τα αδέρφια μας, οι φίλοι μας κι αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που αγαπάμε.

Μερικά από τα άτομα που επιβιβάζονται, βλέπουν το ταξίδι σαν ένα  μικρό περίπατο.

Άλλοι βρίσκουν μόνο λύπη στο ταξίδι τους.

Υπάρχουν πάλι άλλοι στο τρένο,

που είναι πάντα εκεί και έτοιμοι να βοηθήσουν αυτούς που τους χρειάζονται.

Κάποιοι αφήνουν στην αποβίβαση μία αιώνια λαχτάρα.

Μερικοί ανεβαίνουν και κατεβαίνουν ξανά κι εμείς, δεν τους έχουμε καν αντιληφθεί..

Μας εκπλήσσει, ότι μερικοί από τους επιβάτες, που αγαπάμε περισσότερο, κάθονται σε κάποιο άλλο βαγόνι και μας αφήνουν να κάνουμε μόνοι αυτό το κομμάτι του ταξιδιού.

Αυτονόητα απέχουμε, και δεν μπαίνουμε στον κόπο να τους ψάξουμε και να έρθουμε σε επαφή με το δικό τους βαγόνι.

Δυστυχώς μερικές φορές δεν μπορούμε να καθίσουμε δίπλα τους, γιατί η θέση στην πλευρά τους είναι ήδη κατειλημμένη..

Δεν πειράζει, έτσι είναι το ταξίδι: γεμάτο προκλήσεις, όνειρα, φαντασία, ελπίδες και αποχαιρετισμούς

….αλλά χωρίς επιστροφή.

Λοιπόν, ας κάνουμε το ταξίδι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ας προσπαθήσουμε να βολευτούμε με τους συνταξιδιώτες μας και να ψάξουμε το καλύτερο στοιχείο στον καθένα από αυτούς.

Ας θυμόμαστε ότι σε κάθε τμήμα της διαδρομής ένας από τους επιβαίνοντες μπορεί να έχει πρόβλημα και πιθανόν να χρειάζεται την κατανόησή μας.

Ακόμη κι εμείς μπορεί να βρεθούμε σε δύσκολη θέση και κάποιος να υπάρχει που θα μας καταλάβει.

Το μεγάλο μυστήριο του ταξιδιού είναι ότι δεν ξέρουμε πότε θα αποβιβαστούμε οριστικά, όπως επίσης ελάχιστα ξέρουμε για το πότε θα αποβιβαστούν οι συνταξιδιώτες μας, ούτε καν για εκείνον που κάθεται ακριβώς δίπλα μας.

Πιστεύω ότι θα στενοχωρηθώ

όταν κατέβω για πάντα από το τρένο…

Ο χωρισμός από μερικούς φίλους που συνάντησα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού

θα είναι οδυνηρός.

Θα είναι πολύ λυπηρό να αφήσω μόνους τους αγαπημένους μου.

Αλλά έχω την ελπίδα, πως κάποτε θα φτάσουμε στον κεντρικό σταθμό

κι έχω την αίσθηση ότι θα τους ξαναδώ να έρχονται με αποσκευές, τις οποίες δεν είχαν ακόμα στην επιβίβαση..

Αυτό που με κάνει ευτυχισμένο, είναι η σκέψη ότι κι εγώ βοήθησα να πλουτίσουν οι αποσκευές τους και να γίνουν πιο πολύτιμες.

Φίλοι μου, ας προσέξουμε να έχουμε ένα καλό ταξίδι και στο τέλος να δούμε ότι άξιζε τον κόπο.

Ας προσπαθήσουμε να αφήσουμε κατά την αποβίβαση μια κενή θέση πίσω μας, η οποία να αφήσει νοσταλγία και όμορφες αναμνήσεις σ’ αυτούς που συνεχίζουν το ταξίδι.

Σ’ αυτούς, που είναι μέρος του δικού μου τρένου, εύχομαι

Καλό Ταξίδι !

SM stands for

: a form of sexual roleplaying >
: my initials (surn/name) >
: sweet misery >

I want to

Feel you.Touch you.Know you

I want to

So I let you set me free

Into sweet misery

Την τελευταία εβδομάδα ήθελα να γράψω πολλά. Ίσως κάτι ουσιαστικό. Κάτι που πιθανόν να έχει κάποιο μήνυμα. Κάθε βράδυ όταν φτάνω στο μεταβατικό στάδιο ύπνου-ξύπνιου, έρχονται στο μυαλό μου διάφορα. Ίσως επειδή είναι η μοναδική ώρα που το μυαλό έχει την ώρα για να σκεφτεί. Μέχρι το πρωί σβήνονται όλα. Τώρα που βρήκα την ώρα, αν όχι και η πιο κατάληλη, ας τα βγάλω απο κεί μέσα. Λίγος χώρος περισότερο για να μπούν άλλα τόσα. Καινούρια. Διότι καθημερινά έχω τη τάση ή θέληση να μαζέυω πολλά. Λίγες πληροφορίες, πολλά άλλα.

Και μετα τη σπατάλη πολύτιμου χρόνου έρχομαι για να αντιληφθώ κάποια πράγματα. Πάντα πίστευα πως δεν ήμουν υλιστής. Αν και δεν μου έχει λειψει ουσιαστικά τίποτα και ποτέ δεν ζητούσα προσωπικά πράγματα (κάτι για το οποίο εκτιμώ δυο μόνο άτομα της ζωής μου), στο σήμερα καταλαβαίνω πως τελικά έιμαι υλιστής. Μπορεί να μην τα ζητώ, να μήν κολλώ στα τέτοια, αλλά στο τέλος τα έχω. Και αν όχι, τα αποκτώ. Και έχοντας όλα αυτά τα άψυχα αντικείμενα προσωρινής χαράς, στερούμε -ίσως- δραματικά κάποια άλλα. Το άλογο και την αγελάδα (according to Dalai Lama).

Αρχικά ήταν πάντα η αγελάδα που ποτέ δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να την πλησιάσω. Που ακόμα και αν κάποιες φορές με παραπλανούσε, στο τέλος με ταρακουνούσε. Αλλά δεν το βάζω κάτω έυκολα. Τι κι αν δεν μαθαίνω απ’τα λάθη μου. Έτσι είμαι. Ψυχομαζοχίζομαι. Δεν μπορώ και/ή δεν θέλω να το βάζω κάτω. Κι ας μήν κερδίζω τίποτα. Μπορέι να μήν είναι κάποια συγκεκριμένη αγελάδα, αλλά πάντα θα την κηνυγώ.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται και το άλογο. Αυτό που νόμιζες πως το είχες εκεί. Όχι δεδομένο, αλλά εκεί. Γιατί εκεί έπρεπε να έιναι/ήταν. Όπως και εσύ. Γιατί εσύ πάντα το πρόσεχες το άλογο. Όλα τα άλογα σου. Απλά κάποια νόμιζες/πίστευες πως τα φρόντιζες περισότερο. (γι αυτό το λόγο πάλι ευχαριστώ τα ίδια δυο άτομα).
Overprotection? Όχι! Απλά λάθος αντιμετωπίσεις, λάθος αντιδράσεις και ανύποπτα αποτελέσματα. Ποτέ όμως για κάτι κακό. Και αυτό έπρεπε να έιναι αυτονόητο [επίθ: α / θ / ουδ - εαυτός + νοώ]. Γιατί και εγώ θέλω το άλογο μου να είναι εκέι όταν βρεθώ σε παρόμοιες καταστάσεις. Χωρίς να το ζητήσω. Αλλά θα το εκτιμίσω. Ακόμη και αν δέν το χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή. Για κάποιο λόγο όμως τα άλογα δεν μπορείς να τα ελέξεις. Κάποια γεννήθηκαν για να ζούν ελέυθερα ενώ κάποια άλλα για να ‘μαντρώνονται’. Κάποια ήμερα και κάποια άγρια. Τήνω να πιστεύω πως ανήκω στη κατηγορία των ελέυθερων και ήμερων. Αλλά ας μήν το κρίνω εγώ. Και δεν γνωρίζω πως να γίνω ο γητευτής για εκείνα τα άγρια. Επίσης υπάρχουν και τα ‘πονυ’ (μικρά άλογα) αλλά δεν θα αναφερθώ σε αυτά τώρα.

Και η αγελάδα παρόμοια είναι. Απλά σε κάποια άλλα θέματα αλλάζει.

Ο G. σήμερα εξηγεί το ‘Romantic Self‘, το ‘Visionary Imagination‘ και κάτι άλλα παρόμοια. Πώς αυτά τα δύο συνδέονται; ‘You need a lot of imagination to find your romantic self‘. Δεν είναι αυτό που πίστευαν τον 18^ο αιώνα, μάλλον το αντίθετο.

Είναι όμως αυτό που πιστέυω εγώ.

Ένας φίλος μου είχε γράψει κάπου, ‘The best way to make your dreams come true, is to wake up!’

ΥΓ, είναι καλό να έχουμε και κάποιες αποτυχίες. Για να ‘πικρεύκουμεν’. That’s the secret of success!

What is Self

?

I don’t like defining myself. I just am.

“Be yourself; everyone else is already taken.”
Oscar Wilde

ΣΟΥΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ή ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

Ουσιαστικό

Γένος: ο

Ιδιότητα: έκφραση

Χρήση: Συχνή (ανάλογης περίστασης)

Το συναντάς: Στη ζωή (μου)
π.χ Starbucks a few days ago.. τρεις κυρίες εκάμναν “σμιλί”! Της μιας μάλιστα ήταν και περίπλοκο. 3 βελόνες περίπλοκα σχέδια με glitters

Σημασιολογική έννοια: Αυτοματισμός ψυχικός, καθαρός, με τον οποίο προτίθεται κανείς να εκφράσει είτε προφορικά είτε γραπτά, είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, την πραγματική λειτουργία της σκέψης.

Υπαγόρευση της σκέψης, με την απουσία κάθε ελέγχου από τη λογική, έξω από κάθε προκατάληψη αισθητική ή ηθική.

Αποτέλεσμα: Απομόνοση

Στις εικόνες: Click Flickr

Συχνά ο όρος χρησιμοποιείται με διαφορετικούς τρόπους για να υποδηλώσει κάτι φανταστικό, αλλόκοτο, παράλογο ή τρελό